Don't cry because it's over, smile because it happened

Kalendaren ha skifta te juni og eg ha skifta land. Mandag ittemiddag landa eg og all bagasjen min nemle pao Haukåsen, og med da so sette eg nok ein gong punktum før eit studieopphald i utlandet. Da e hailt ufattle at nye seks maona i York e førbi, og da e ganske utrule keleis dai seks maonadn egentle utvikla seg ganske anlais enn eg førventa. Før eg sette meg pao flyet ein tidle måro i januar, so va eg litt usikker pao om eg eegentle gjorde da retta. I motsetning te forrige gong, naor eg reiste ut før å før alvor prøva vingedn før første gong, so hadde eg denna gongen testa vingedn mine lainge og vel og funne dei godt flygedyktige. Tanken pao å førlata Bergen, dar eg egentle va godt etablert itte to og eit halvt aor, va kje heilt forlokkande. Og med tanke pao ke godt eg traivst i York forrige gong eg va dar, so va eg redde før at detta halvaoret ikkje kom te å svara te dei eksepsjonelt høge førventningadn eg tok med meg i kofferten frao forrige opphold dar. So feil kan ein jammen ta.

Ja,detta oppholdet blei anleis enn forventa. Og da blei definitivt anleis enn da forriga. Og sjøl om eg pao forhånd ikkje trudde da va mule, so vart da pao mange maota bedre enn 2007-oppholdet mitt. Alt da eg angra pao at eg ikkje gjorde, elle tykte va synd ikkje skjedde, i 2007 kan stort sett kryssast ao pao listao itte desse maonadn. Og om trivselsfaktoren va høg i 2007, so va dan om mule endao høgre denna gongen. Men naor ein trivst so godt, so bli da desto verre å skulle pakka sakedn sine og reisa heim. Fem maona høyrest ut so eit haav ao tid naor du tainke fram i tid, men da e jo egentle ikkje da. Fem maona e akkurat lang nok tid te å verkele slao seg ned og finna roen ein plass, du rekke å knyta deg te både plass og folk, men naor du ha gjort da so mao du pakka samen og fløtta pao deg igjen. Eg veit kje ke da e med England, men da e kje tvil om at da e inkårt med danna øyi dar borte so tetrekke meg meir enn nåken an plass. Da e kje sånn at alt e so mykje bedre dar, før Norge e heilt klart bedre pao sine område og, men likavel..hadde eg hatt muligheten so hadde eg glatt reist te England atte te hausten, i stan før te Bergen.

Ein klar fordel Norge ha øve England e at familien og størsteparten ao vennedn mine befinne seg her. Sjøl om eg felte mine modige taore naor eg skulle førlata England, so va da jo godt å komma heim te Sønnesyn og. Naor fjedl og fjorda heima bjønte å komma te syne frao flyglaset so merka eg at dan goe roen eg allti faor naor eg kjemme "heim-heim" bjønte å krypa fram. Og at eg sakna Storbritannia e jo egentle berre positivt, før da betyr jo at eg hadde da bra og at eg ha funne ein plass og folk dar so e verdt å sakna. Ein vakker dag, om ikkje so altfør leinge, e da vel kje umule at eg sete kursen tebake i ein eller annan samenheng. Og te dess ha eg ein heil masse minneverdige øyeblikk å sjao tebake pao, før sjøl om eit halvt aor egentle ikkje e spesielt lainge so kan du jammen klara å skapa ein heil masse minne i løpet ao dan tiden!