Konsentrasjonsproblem

Livet pao ein lesesal e egentle ganske greitt. Du ha din eigen plass, so e berre din, og so du kan utforma akkurat keleis du vil - ryddig, rotete, med pynt, uten pynt, med lagerplass for te og halsdrops og andre ting so kan bidra te å fao deg jøno ein dag pao lesesalen elle ei hylla so full ao bøke og perma at da e fint lite plass te andre ting. Atmosfæren pao ein lesesal e og perfekt før å kunna gjera nett da ein lesesal e te før, nemle å lesa elle - for dei so e so heldige (og evt. flittige!) at dei e komne sopass langt - å skriva. Og vanlevis so bruka eg å faktisk fao gjort nåke naor eg e pao lesesalen eg og. Berre ikkje heilt i dag, for i dag ha konsentrasjonen teke totalt ferie. Da vil sei, dan ha jo ikkje da, da e berre at dan e meir fokusert pao mårodagen enn pao å lesa om arbeidarstreiken so ramma Disney-konsernet i 1941. Grunnen te da e todelt:

1. I måro kl 08.15 møte eg skjebnen i form ao eit ukjent antal førstesemesterstudenta pao bachelorprogram i kognitiv vitenskap. I måro faor eg nemle min debut i min første studierelaterte jobb, so seminarleiar for ei gruppa studenta so teke innføringsfag i språk. Hjelp. Eg, so alder ha hatt meir gruppeleiaransvar enn for aspirantgruppao i dan lokale 4H-klubben, ska altso ikkje berre ha ansvar for ei seminargruppa men eg ska og ha ansvar for at dei so møte opp pao gruppao faktisk ska læra nåke. For all del, dei e universitetsstudenta, dei ha ansvar for eigi læring. Men oddsen e stor for at dei faktisk kan komma te å lura pao ein del ting (som språkstudent sjøl so veit eg at da finst ein heil masse å lura pao...), og da bli da dao min jobb å forklara dei. Sånn at dei skjønna da. Og ikkje stryke pao eksamen. Elle faor eit hat-forhold te lingvistikk allerede itte ein maone pao universitetet. Ouch! Naor eg dao i tillegg veit at (a) gruppao mi bestaor ao 95% guta (ja,face it, da e skumlare å undervisa guta enn jente..elle e da no egentle da?), og (b) studenta ofta ha ganske sterke meininga om seminarleiara og andre sleke folk (eg ha vore/e student sjøl, so eg veit ke so føregaor pao andre siao ao bordet..), so e da ikkje te å stikka unde ein stol at eg kjemme te å ha høg puls naor eg gaor inn i seminarrommet i måro. 
2. Viss eg overleve min debut som seminarleiar, ska eg og ha min debut som skjenkar pao Kvarteret i måro kveld. Akkurat da grua eg meg vel ikkje akkurat te, her snakka me meir ein skrekkblanda fryd elle nåke i dan dur, men likavel. Da e ein ny ting, og sjøl om eg gler meg so e da jo alltid litt nervepirrande med nye ting. Men men. Sist gong eg va ny i ein jobb so sleppte eg ein sjokoladedessert i golvet pao første dag, og eg overlevde da, so eg ser for meg at opplæringsøkti pao Kvarteret ska gao greitt og! Kår meistar va ein gong svenn og da e ingen so starta med lærde hende, elle ke da no e mammao bruka å sei.

Men uansett, begge desse tingi, pluss litt andre smao-ting, ha altso gjort at konsentrasjonen min rundt masteroppgåvao e totalt fraoverande i dag. Trøsti faor vera at me endao e tidle i heile masterskrivingsprosessen, so eg håpa eg ska klara å gjera opp før dan litt dårlige konsentrasjonen ved eit seinare høve. Viss eg aoverleve mårodagen dao, vel og merka!