Pao ein heildagsprøve i norsk i 3.klassen pao vidaregaoande skreiv eg ei oppgåva om kjærlighet. Å sitja pao ein middels behagele stol i eit klasserom ein heilt vanle dag i februar og skulla setja ned pao papiret ke kjærlighet faktisk e synte seg å bli ein utfordring, sjøl for ein romantikar so meg. Konklusjonen min va uansett at kjærlighet ikkje va definert so mykje utfrao dei situasjonadn so faor deg te å føla at du site pao ein rakett pao veg mot stjernehimmelen (sånn du kanskje føle naor du e førelska), men meir utfrao større og mindre kvardagshendelsa. Ein ville sjølsagt ikkje våre foruten dei situasjonadn so gjere te at du føle at du site pao ein rakett pao veg mot stjernehimmelen helle, men da e dei smaoe kvardagstingi so faor deg te å verkele føla verdien ao kjærlighet.
Sånn e da med vennskap og. Da e kje nødvendigvis dei store tingi so faor deg te å føla verdien ao vennskap, men helle adle dei smaoe tingi so tesamen utgjere dan store heilheiten. Da kan vera å fao ein klem midt i gangen pao universitetet uten nåken so helst grunn..å fao Lemsip for at ein ska holda seg frisk..å kunna fullføra kårandre sine setninga, uten egentle heilt å vera bevisst pao da..å føra ein lang samtale uten å egentle snakka om ant enn laust og fast, før so å føla at detta va ein knall-samtale..å ha nåken å dela latteren med - og nåken å dela frustrasjona med..elle å ha nåken so kan tilby deg ei skulder å gråta pao, om da skulle treingast..nåken so spør om keleis da staor te, før so å faktisk ta seg tid te å høyra pao svaret..nåken so sende deg melding midt pao natti for å sei dei savna deg berre fordi dei ha høyrt ein sang pao byn so minna om deg..og so vidare, og so vidare - listao kan fortsetja nesten i da uendeliga. Eg las ein gong eit sitat so sa nåke slikt so at "friendship isn't a big thing - it's a million little things", og eg kan vel ikkje ant enn å sei meg enig.
No comments:
Post a Comment